پایگاه فرهنگی مصباح الهدی

هیئت، هیئت داری، عزاداری...
آخرین نظرات
  • ۱۹ اسفند ۹۵، ۱۴:۲۱ - محسن
    عالی
  • ۰
  • ۰

دریافت فایل | حجم: 4.58 مگابایت

 

 

در آستانه ماه محرم...

 

چکیده سخنرانی ایراد شده در جمع تعدادی از عزاداران حسینی

 

با موضوع: آنچه باید هیاتی ها بدانند
قابل توجه مسئول، سخنران، مداح و خادمین محترم هیات ها
مهمترین فضایل و رذایل اخلاقی (فردی و اجتماعی) هیاتی ها
آفات و انحرافات
سخنرانان غیر حوزوی
هیات و سیاست

مسئول هیأت انصار ولایت دارالعباده یزد، در جلسه ای که شنبه 26 مهرماه در حسینیه ارگ برپا بود، به برشمردن ویژگی‌های اخلاقی یک هیأتی پرداخت و همچنین به برخی از برنامه‌های نادرست تعدادی از هیأت‌های عزاداری اشاره کرد .

محرم، ماهی است که محبان و دلدادگان حسین(ع)، روضه به روضه و هیأت به هیأت به کشتی نجات حسین(ع) وارد می‌شوند. در آستانه ماه محرم، حجت‌الاسلام مهدوی‌نژاد، در قسمت «تذکر و توسل» مراسم هفتگی 26 مهرماه هیأت انصار ولایت دارالعباده به بیان نکات مهمی درباره اینکه هیأت و هیأتی‌‌ها چگونه باید باشند، پرداخت.

مسئول هیأت انصار ولایت دارالعباده، در این جلسه که در حسینیه ارگ برپا بود، ویژگی‌های اخلاقی یک هیأتی و رفتارهایی که باعث خراب‌شدن وجهه شخص هیأتی می‌شود را برشمرد. وی همچنین به برخی از برنامه‌های نادرست تعدادی از هیأت‌های عزاداری اشاره کرد و از خدام هیأت خواست قبل از ورود به ماه محرم، دقت نظر بیشتری در رفتارهای فردی و برنامه‌های هیأت خود داشته باشند. خلاصه سخنان وی به شرح زیر است:

 منتسبین به اهل بیت(ع): خوبی‌هایشان، خوب‌تر و بدی‌هایشان بدتر است

امام صادق(ع) به یکی از بهترین اصحاب و شاگردانشان به نام «زراره» می‌فرمایند: ای زراره، خوبی از هر کسی خوب است، اما از تو خوب‌تر است به خاطر اینکه منسوب به ما هستی و تو را به نام ما می‌شناسند و بدی از هر کسی بد است و از تو بدتر است؛ به خاطر جایگاه و نسبت تو به ما.

اگر یک فرد هیأتی کار نادرستی یا گناهی کند، نسبت به همه بچه هیأتی‌ها بدبین می‌شوند، اگر کسی مرتکب کار خلافی شود، فقط خودش مرتکب اشتباه نشده، بلکه رنگ سیاهی بر روی همه هم‌عقیده‌ها و هم‌شکل‌های خودش پاشیده است. لذا بچه‌های هیأتی باید تقوا را به معنای واقعی، در همه مسائل، رعایت کنند.

 ویژگی‌های یک بچه هیأتی
ویژگی‌ها یک آدم هیأتی خیلی زیاد است، ولی این چند ویژگی، ویژگی‌های اولیه یک بچه هیأتی واقعی است: 1) اهل نماز اول وقت و دعا باشد. برای خواندن نماز اول وقت و دعا، دغدغه و برنامه روزانه دارد. 2) صادق است، دروغ نمی‌گوید و رفتار و گفتارش صادقانه است، به قول معروف نمی‌پیچاند. 3) امانت‌دار است و مراعات حق‌الناس دارد 4) تواضع و افتادگی دارد 5) اهل بکاء و گریه است، بکاء بر نفس به خاطر گناهانش و بر سیدالشهدا به خاطر مصایبی که به ایشان رسیده است.

یک سری کارها هست وجهه هیأتی‌ها را خراب می‌کند، به این نکات توجه کنید و هم خودتان و هم دیگر هیأتی‌های خودتان را اصلاح کنید، این موارد مربوط به اخلاقیات فردی است: یکی از این موارد، این است که بعضی بچه هیأتی‌ها متأسفانه دروغگو هستند، راحت دروغ می‌گویند، بعضی‌ ‌ها بدحساب و بدقول هستند، در روایت آمده اگر کسی به این موارد متصف باشد، از ایمان خارج است. بی‌انصاف بودن، طعنه‌زدن، لج‌کردن، کینه‌‌ای‌بودن، آزار زبانی و عملی، تسویه حساب شخصی از دیگر خصوصیات مذموم است.

 

برخی زیاد پای روضه نشستند ولی تأثیر نگرفته‌اند
برخی این همه پای روضه نشستند ولی هنوز اهل گذشت نشده‌اند، به جای اینکه ایثار داشته باشد استئثار، دارد، یعنی به جای اینکه از سهم خودش بگذرد، از سهم دیگران هم استفاده می‌کند، به جای اینکه بار دیگران را بردارد، بار خودش را هم روی دوش دیگران می‌اندازد، در خانه، هیأت، محیط کار و ... اهل زیر کار دررفتن هستند.

متأسفانه برخی‌ بچه هیأتی‌ها بی‌ادب هستند. خیل کم است، ولی یک مورد هم آبروریزی است، در کلام و رفتار ادب ندارند، به بزرگترها احترام نمی‌گذارند، شخص بزرگتری، ذاکر اهل بیتی، عالمی، حتی پدر و مادرش از درِ هیأت وارد می‌شوند، بلند نمی‌شود و به او سلام و احترام نمی‌کند. ار دیگر مصادیق بی‌ادبی دهن‌لقی است، به بزرگترها، علما، مداح و سخنران به جای اینکه خسته نباشید بگویند، تیکه می‌اندازد، اهانت می‌کند یا جواب پس می‌دهد.

 وقتی به او انتقاد کنید، قهر می‌کند!
برخی، آبروی دیگران را می‌بردند، نزاکت و آداب جمعی و اجتماعی ندارند. ادعای هیأتی‌بودن دارند اما وقتی به مهمانی می‌روند کمک نمی‌کنند یا تا دیروقت آنجا می‌مانند. در مهمانی حواسشان به بچه‌اشان نیست، بچه‌هایشان به اموال صاحبخانه خسارت می‌زند یا رعایت طهارت نمی‌کند، آنها هم جبران خسارت نمی‌کنند یا حداقل یک عذرخواهی نمی‌کنند. بعضی‌ها زبان قدردانی ندارند، زبان مَتلکشان خوب است ولی قدردانی نمی‌کنند، خوبی‌های دیگران را نمی‌بینند، به خوش‌آمد و بدآمد دیگران توجه نمی‌کنند، اما خودشان خیلی خوش‌آمد و بدآمد دارند.

بعضی‌ها خودمحورند، حرف هیچ‌کسی را قبول ندارند. می‌گویند ما خودمان بلد هستیم، پیامبر خدا که هیچ نیازی به مشورت نداشت با مردم مشورت می‌کرد تا مردم بفهمند مشورت در زندگی لازم است. برخی تواضع و افتادگی ندارند، زود ناراحت می‌شوند و از آنها انتقاد کنید، قهر می‌کنند.

 

عده‌ای امام حسینی هستند اما با نامحرم راحت‌اند
عده‌ای هیأتی و امام حسینی هستند اما با نامحرم راحت‌اند، در محیط کار، تحصیل، فامیل و ... مستقیم به نامحرم نگاه می‌کند یا با او شوخی می‌کند، در حالیکه چشمی که برای اباعبدالله الحسین(ع) گریه کرد، زبانی که برای اباعبدالله(ع) ذکر گفت، باید حیا داشته باشد. برخی به بهانه عید و تسلیت، به نامحرم پیامک می‌دهند، در شبکه‌های اجتماعی (واتساپ و لاین و...) گروه درست می‌کنند و اسم گروه را مذهبی و هیأتی و... می‌گذارند و زن و مرد، دختر و پسر با هم احوالپرسی می‌کنند و اشعار دوپهلو می‌گذارند، شعر اهل بیت و حدیث و روضه هم می‌گذارند. امیرالمؤمنین(ع)که معصوم علی‌الاطلاق بود، ایشان به زن‌های جوان سلام نمی‌کرد.

گاهی خانم‌های هیأتی در فضای مجازی برای خودشان گروه درست می‌کنند و عکس خودشان را می‌گذارند در فضایی که الان دیگرهیچ فضای خصوصی نیست. معتقدند وجه و کفین اشکال ندارد! در حالیکه حضرت زهرا(ع) در مقابل آدم کور هم حجاب گرفت.

 

راه اشتباهی که برخی هیأتی‌ها رفتند!
بعضی هیأتی‌ها یاد گرفتند به سراغ قلیان و سیگار و .. می‌روند. الحمدلله خیلی زیاد نیست ولی هست. می‌گویند فلان مداح می‌کشید، فلان آیت‌الله سیگاری بوده! فضائل اخلاقیشان را یاد بگیرید، آنها معصوم که نیستند، آن مداح مگر مرجع تقلید توست! کسی که هیأتی باشد و مبتلا به این چیزها بشود، راه را اشتباه رفته است. قطع و یقین بدانید اهل بیت(ع) و امام زمان(عج) از او راضی نیستند.

 

خدا در زندگی برخی بچه هیأتی‌ها رنگی ندارد
بعضی‌ها در خود امام حسین(ع) گیر افتاده اند. مرتب نوحه گوش می‌دهند، شور می‌گیرند ولی خدا در زندگی آنها رنگی ندارد. اهل عبادت و نماز نیستند. خوب گریه می‌کنند، خوب سینه می‌زنند،بعضی حتی  خوب کار می‌کنند اما به صدای اذان اهمیت نمی‌دهند، نماز جماعت نمی‌روند، حوصله ندارد یک دعا بعد از نماز بخوانند.

برخی هیأتی‌ها به جای اینکه با علمای ربانی رفت و آمد کنند، با اساتید اخلاق نشست و برخاست کنند، کتب معرفتی بخوانند، با مطالعه مأنوس باشند، مرتب سی‌دی گوش می‌دهند یا در همین فضاهای اجتماعی، تا اذان صبح دارند پیام می‌دهند. یک شب و دو شب هم نیست. بعد معلوم نیست نماز صبحش را چه کار می‌کنند، خانواده‌اش هم ناراضی، صبح هم سر کار مدیون می‌ماند.

 

یک ارزن هم حساب است
عده‌ای از هیأتی‌ها امانت و حق‌الناس را رعایت نمی‌کنند. اموال بیت‌المال، هیأت یا مسجد را ضایع می‌کنند و جبران هم نمی‌کنند. فکر می‌کنند چون برای خدا کار می‌‌کنند اشکالی ندارد. بعضی علمای اخلاق می‌فرمایند در آینه ماشین دیگران نگاه نکنید که تصرف در حق‌الناس است. روز قیامت یک سوزن، یک ارزن هم حساب است.

 برنامه‌های غلط و انحرافی برخی هیأت‌ها
گاهی بعضی از برنامه های‌ هیأت‌ها غلط و انحرافی است. مثلاً: برهنه‌شدن و سینه‌زدن. برهنه شدن فی نفسه اشکالی ندارد ولی وقتی حضرت آقا می‌گویند مخالفم، باید به علم و فهم او احترام بگذاریم. ما نباید میل و دلخواه خودمان را بر میل و دلخواه صاحبان بصیرت ترجیح دهیم. از حضرت آقا استفتاء کردند، گفتند: فی نفسه اشکال ندارد مگر اینکه مفسده‌ای داشته باشد. سؤال کردند خارج از حکم فقهی، نظر کارشناسی و توصیه خودتان چیست؟ فرمودند: برهنه نشوند. من مخالفم.

سینه‌زدن یعنی از خودگذشتگی و ایثار، یعنی ولایت‌مداری و پیرو ولایت بودن. این چه سینه‌زنی است که نمی‌تواند از برهنه‌شدنش بگذرد، حالا می‌خواهد از جانش بگذرد! این امر آزمونی بود برای هیأتی‌ها که برخی در این آزمون رد شدند. هیأت‌ها بدانند حرف آقا را گوش ندهند، آفتش گریبانگیر خودشان می‌شود.

 

بعضی‌ هیأت‌ها دیگر سینه نمی‌زنند
بعضی هیأت‌ها باب شده، تیغ می‌زنند، شیشه می‌زنند، هفتگی قمه می‌زند، این‌ها خارج شدن از مسیر الی‌الله است. بعضی‌ها هم دیگر سینه نمی‌زنند، 20 دقیقه بالا – پایین می‌پرند و دست تکان می‌هند یا جلو و عقب می‌روند و می‌گویند حسین.

شب ششم محرم برای حضرت قاسم(ع)، عروسی می‌گیرند و برهنه، کف می‌زنند و آخرش هم سینه می‌زنند. متأسفانه ما را دارند به بیراهه می‌‌برند! دقت کنید! با یک عالم مشورت کنید. هر کاری که دیگران در هرجایی انجام دادند، حجت نیست.

 

عشق کور بی معنای بی تقوا
اشعار و مضامین غیرولایی زیاد شده است. خیلی شعرها به جای این که مضامین ولایی و معرفتی داشته باشد، انگار از امام حسین(ع) طلب دارد.مثلا می گویند اگر من را کربلا نبری شکایت تو را به مادرت زهرا(س)خواهم کرد.

به امام حسین(ع) احترام بگذارید. حرف‌های چاله میدانی در اشعار زیاد شده است. به جای گله از خود، تذلل، شکایت نفس، همه‌اش شده است کربلا و آرزوی اول و آخر حرم. چه کسی گفته آرزوی اول و آخر ما باید حرم باشد؟! آرزوی ما باید ولایتمداری و عبودیت باشد. نمی‌گویم نباید ارزوی حرم داشت. می‌گویم تمام اشعار این نباشد. اینقدر این اشعار گفته شده که طرف، حاضر شده عاق پدر و مادر شود یا حق الناس مرتکب شود و به کربلا برود. کربلا رفتن که واجب نیست. این همان عشق کور بی‌معنای بی‌تقواست.

هیأت جای سخنرانی دینی است
مورد دیگر: هیأت‌های بی‌منبر. برخی هیأت‌ها زیارت عاشورا می‌خوانند بعد هم عزاداری. سخنرانی، احکامی، مطلبی ندارند لذا در این هیأت‌ها انحراف هم وارد می‌‌شود. در بعضی هیأت‌ها هم باب شده، منبری‌های غیرحوزوی می‌آورند. هیأت جای سخنرانی دینی است. سخنرانی دینی عالم دینی می‌خواهد، جای عالم دینی هم حوزه علمیه است. باید عالم دینی دعوت کنید بر روی منبر برود. بعضی هیأت‌ها هر سخنرانی را می‌آورند، اخیراً باب شده سخنرانی می‌آورند که ظاهر دینی هم ندارد، بر روی منبر امام حسین(ع)، طب سنتی می‌گوید. ما با این آقایان و طب سنتی مخالف نیستیم، با اینکه به این صورت به هیأت بیاید، مخالفیم. در اسلام طب سنتی هم داریم ولی عالم دینی باید بگوید. یا اینکه بعضی مداح‌ها هم ظاهر اسلامی ندارند، مثلاً ریش ندارد. مستمع هم وقتی می‌بیند و اعتراض نمی‌کند، در قیامت گیر است.

 بین سخنران غیرحوزوی و حوزوی فرق بگذارید
توجه کنید، بین سخنران غیرحوزوی و حوزوی فرق بگذارید نه بین سخنران کت شلواری و غیر کت شلواری! الان آقای رحیم‌پور ازغدی، سخنرانی دینی دارد. ایشان طلبه است، معمم نیست. آقای دینایی یک مجتهد است، شاگرد علامه طباطبایی است اما معمم نیست. آقای جعفر شهیدی یک عالم به تمام معنا بود ولی معمم نبود. استاد شایق که به نظر بنده در کشور جزء شخصیت‌های کم نظیر است، جایگاه علمی ایشان خیلی بالاست ضمن اینکه خیلی متواضع هستند؛ ایشان حوزوی هستند. لذا افراد غیرحوزوی با همه احترامی که برایشان قائل هستیم، نباید روی منبر امام حسین(ع) بنشینند. کسی باید بنشیند که عالم دینی باشد.

 هیأت‌ سکولار
آقا فرمودند: ما هیأت سکولار نداریم. این نکته هم خیلی مهم است. اما بعضی هیأت‌ها سکولار هستند، می‌گویند: ما کار به سیاست نداریم، یا مقدس و متدین باشید، یا سیاسی. حرف از رهبر و شهدا و امام نزنید. از فلسطین و غزه حرف نزنید. در هیأت فقط روضه، فقط حسین!

این حرف‌ها با مرام امام حسین(ع) مخالف است. آیا امام حسین(ع) نسبت به امت بی‌تفاوت بود؟! امام حسین(ع) کار به سیاست نداشت!؟ این آقای سیدصادق شیرازی و اعوان و انصار او منحرف هستند، این‌ها دجال‌های زمان هستند که می‌گویند در هیأت‌ها عکس شهدا و امام و رهبری را نزنید.

آنهایی که می‌گویند دم از مسائل سیاسی نزنید خودشان به بدترین و فجیع‌ترین نوع دارند در سیاست دخالت می‌کنند. چطور است که شبکه‌های ماهواره‌ای شما را انگلیس و اسرائیل پشتیبانی می‌کنند و یکی از شبکه‌های شما را نبستند ولی شبکه های برون‌مرزی ما را بستند؟! معلوم است حرف‌هایی که ما می‌زنیم برای منافع مستکبرین ضرر دارد و شما هر چه می‌گویید به نفع آنهاست. آنها عالم بی‌بصیرت غیرسیاسی می‌خواهند. حواستان باشد که این موارد دارد اوج می‌گیرد.

 هیأت باید در خط ولایت فقیه باشد
از خط ولایت جدا نشوید وگرنه از خط امام حسین(ع) جدا می‌شوید. هیأتی، هیأت است که در خط ولایت فقیه باشد. هیأتی که در خط ولایت فقیه نیست، ولو دم از امام حسین(ع) بزند، در خط استکبار است. کسانی هم که ادعای ولایتی‌بودن دارند، باید حرف‌های آقا را گوش دهند و هیأت‌شان را تراز حرف‌های ایشان قرار دهند.

  • مصباح الهدی

نظرات (۱)

ممنون بابت مطالب خوبتون
پاسخ:
سلام علیکم
زنده باشید...

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">